Będąc na kilka może kilkanaście godzin przed rozwiązaniem, przed przyjściem na świat osoby która będzie jedną z tych osób które będą/są najważniejsze w życiu nie mam siły, chęci, energii na to aby cokolwiek konstruktywnego zrobić. Żeby ten czas szybko minął. Do tego dochodzi milion albo i więcej wątpliwości, niepokoi, dosłownie bezsilności…bo co ja mogę zrobić…czekać… Czekać i gapiąc się w pomarańczowo-zżułkłą ścianę pamiętającą napewno lata 60 a może i jeszcze więcej… zataczając okręgi przez salą tzw. “porodówka” i gapić się, czekać i czekać, myśleć i zbierać coraz więcej niepokoju, wątpliwości. Czy będzie zdrowy, czy najukochańsza kobieta która od 40 tygodni i 2 dni nosi w sobie mojego nie! naszego syna poradzi sobie ze wszystkim?…

Jak bardzo bym chciał tak bardzo nie mogę jej pomóc, jedyne co mogę to nie przeszkadzać i czekać, czekać… Zauważyłem, że ostatnio coraz częściej spędzam strasznie dużo czasu gapiąc się w monitor i nic sensownego nie robię. Bo co mam robić?! W szpitalu być nie mogę w konću to nie hotel a zmęczona żona na pewno nie jest zachwycona jak pomiędzy badaniami, podawanymi lekami, mierzoną temperaturą i innymi zabiegami o których nie mam zielonego pojęcia jak się odbywają będę jeszcze ja patrzący się jak w obrazek mający przed sobą uśmiechniętą Asię chcącą tak bardzo jak ja (jak nie bardziej) trzymać w rękach swoje dziecko. Dziecko to taki twór dwojga ludzi, zazwyczaj powstaje w efekcie miłości i dość poważnej decyzji o założeniu rodziny o tym, że oboje są na tyle dojżali, że to dziecko wychowają i zajmą się nim.

Na początku ciąży często wątpiłem..Dlaczego? I w co? może bardziej w kogo… odpowiedź jest prosta! W siebie! W nikogo innego. Tak właściwie to Aśka sama namówiła mnie na to abyśmy zdecydowali się na dziecko. Więc skoro bierzemy ślub, mam pracę i kończymy za jakiś czas studia to w sumie dlaczego by nie spróbować, może być fajnie. Później to już same wątpliwości, obawy. Oczywiście przy Aśce nie mogłem tego okazywać. W końcu oboje tego chcemy. Im bliżej terminu tym więcej się myślało zaczęło się planować tzw. “pępkowe”, konkretny termin żeby tylko można było upić się i można powiedzieć znieczulić…dlaczego? Bo tak! Bo tak robi każdy i każdy facet musi jak najczęściej uciekać od dziecka od żony, od samego siebie. Poco angażować się w coś w czym żona doskonale się spisze. Ale przez tych ostatnich kilka dni zrozumiałem coś, nie wiem jak to nazwać, jest to coś co w jakiś sposób na pewno wpłynie na resztę mojego NASZEGO życia jest to miłość, zaangażowanie, odpowiedzialność. Przecież na pewno można czerpać wiele przyjemności nie tylko z pijackich imprez z kolegami, z wyjazdów pełnych innych uciech bez rodziny itp.

Zawsze stawiałem sobie pytanie…może nie zawsze ale od czasu kiedy dowiedzieliśmy się o ciąży… “czy będę dobrym ojcem?”… Dziś to dotarło do mnie, znaczy odpowiedź sama się nasunęła: “nikt tego nie wie”, na pewno będę się starać aby niczego Naszemu Marcelowi nie zabrakło nie tylko w kwestii materialnej ale żeby nie zabrakło jemu mnie…

Śmiało można napisać, że kawa lała się hektolitrami a snu brakowało, jak tak któregoś razu usiadłem na spokojnie i pomyślałem: “człowieku czy Ty jeszcze sypiasz?”, to średnia dobowa wyszlo ok. 3-4h także wynik może nie imponujący ale po takich ponad 2 tygodniach, wszystko zaczęło siadać. Do tego ogrom obowiązków i innych terminów m.in. na uczelni.

Co jeszcze mogę napisać o tym okresie? Napewno sporo wiedzy pochłonąłem doyczącej prowadzenia projektu jak i gospodarowania czasem. Czesto gęsto pojawiała sie sytuacja, że lepiej było chwilę dłużej pomyśleć nad pewnym rozwiązaniem, niż pisać, pisać i nagle okazuje się, że usuwamy 150 linijek kodu!Co dalej? Napewno potwierdziło się przysłowie, które bardzo często powtarzał i dalej jak nadarza się okazja mówi mój tata czyli: “Pośpiech jest wskazany przy łapaniu pcheł”. Co można przez to rozumieć? A mianowisie wiele! Po pierwsze śpiesząc się nie zawsze piszamy poprawnie, czyli literówki, błędy ortograficzne, składniowe itp. są na porządku dziennym. Oznacza to, że jeden kod musimy przynajmniej kolejny raz przeredagować, wracać do niego i wnieść poprawki. A już w przypadku małej literówki której nie możemy znaleźć tracimy cenne minuty czasu którego jest coraz mniej a stres coraz większy.

Kolejnym takim moim spostrzeżeniem jest to, że im bliżej tzw. deadline’u tym kod mniej staje się czytelny. Nie panuje się wtedy nad formatowaniem, komentarzami. Na szczęście w Aptanie (której używam) znajduje się auto formatowanie także wystarczyło co jakiś czas kliknąć odpowiednią ikonkę i kod stawał się ładniejszy. Tzw. sprawy na później o których w danej chwili pamiętamy są sprawami o których za maksymalnie 10 minut zapomnimy dlatego warto mieć coś w rodzaju notatkika listy TODO i zapisywać każdą taką, rzecz unikniemy przez to sporo błędów o których zapomnimy.

Wsumie powinienem też napisać na samym początku, że dobre opracowanie planu pracy, wymagań i potrzeb aplikacji są bardzo przydatne. Każdą funkcjonalność, ułatwienie, rozwiązanie warto mieć zapisane na samym początku z tego względu, że później się o tym zapomni i klops kolejny bug lub poprawka. A co najgorsza teoretycznie rozwiązanie które wszędzie ma wygladać tak samo nagle robi się inne bo w trakcie nowy pomysł wpadnie do głowy.

Po takich intensywnych tygodniach piosenka o programiście nabiera większego sensu:

Do tego jeszcze jadąc do obojętnie którego mechanika samochodowego słyszy się 50zł za wymianę oleju (czyli ok. 10 minut pracy) lub o godzinie 15:30, że jemu już się nie chce bo o 16 kończy troche podłamujące ale cóż nikt mnie nie zmuszał. Może jak trochę urlop na mnie zadziała to wszystko przejdzie
Ale koniec marudzenia, z niecierpliwością czekam na syna i to teraz jest najważniejsze!

Od kilku dni coś się we mnie zaczyna kumulować, coś się zbiera, takie dziwne uczucie. Sądzę, że częściowo jest to spowodowane nagłym przyjściem nowego semestru i jeszcze większą ilością obowiązków niż było to do tej pory. A dokladniej co teraz coraz to częściej odczuwam? Niepokój, jakoś tak dziwnie jest. Wcześniej tego nie było i tak jak trudno było mi się zdecydować, żeby powiedzeć tak chcę mieć dziecko to zrobienie go poszło całkiem łatwo. Teraz pomimo, że to ja nie będę rodzić to dziwnie się martwię ale w sumie nie o to jak się urodzi, czy będzie zdrowe i ogólnie jak będziemy sobie radzić (oboje jesteśmy na studiach dziennych i dodatkowo ja pracuję), ale najbardziej mnie martwi czy będę potrafił poradzić sobie z obowiązkami ojca… Jak do tej pory nie znam jeszcze ojca który by tak naprawdę zajmował się dobrze dzieckiem. Czyli oprócz tego, że poświęca mu naprawdę dużo czasu w czasie jak jeszcze jest małe (wiadomo pomoc żonie, zabawy z nim, standardowe czynności pielęgnacyjne) to jeszcze w późniejszym czasie trzeba płynnie zmieniać profil zabaw, zajęć z dzieckiem. W sumie chodzi mi nie głównie o czas bo to też jest pewną zagadką….w dzień uczelnia i stała praca, wieczorami zazwyczaj praca dodatkowa, własne projekty i na uczelnię też trzeba się przygotować i do tego dojdzie zajmowanie się dzieckiem. Ale nie patrząc na czas i przyjmując, że wszystko ułoży się po naszej myśli to przecież ja nie potrafię zająć się dzieckiem…zmienić pieluchę, wykompać a zabawy i rozmowy z osobą która nie odpowiada w zrozumiały sposób?!?! Nie potrafię! Może się okazać, że to okaże się jak programowanie na początku. Totalna bzdura! Po co mi to? Mając jakieś podstawy zacząłem w pracy programować i wtedy musiałem to potrafić, także wow jest to możliwe. Czyli jak musisz coś potrafić to się nauczysz!

Drugi wariant który ostatnio coraz częściej słyszę to tzw. “Sposób na własne dziecko”. Na czym ten sposób polega? Sam nie wiem ale większość osób opowiada o tym w dość krótkich zdaniach: “Przy swoim dziecku się zmienisz”. Cokolwiek to znaczy mam nadzieje, że tak będzie. Dlaczego? Nastąpi to chyba najbardziej bezboleśnie dla obu stron i co chyba jest najważniejsze to nastąpi ta zmiana najszybciej.

I co dalej? Hmm…pozostaje czekać i zastanawiać się czy wszystko jest, czy sobie poradzimy i takie tam. Dla mnie czas oczekiwania to okrez lekkich obaw jak to wszystko dalej się potoczy…

Ale dlaczego piszę o tym? Taki układ jest bardzo prosty jak pokazujemy swoje portfolio. Prosty obrazek, kilka słów tekstu i kolejny box. A co jeżeli chcielibyśmy zrobić tak blog? Tekstu czasami jest co niemiara, a do tego dochodzą jeszcze obrazki. Żadnej takiej wspaniałej funkcji HTML nie oferuje jedynie CSS3 w swojej specyfikacji ma multicolumn ale…ale tylko dla przeglądarek z silnikiem Gecko…Trochę nie fajnie…

Chwilę wystarczyło pogooglać i znalazłem wspaniały skrypt w JS który załawia wszystko za nas :)  a tu jest link jeżeli ktoś chętny to zapraszam do testowania. Instalacja jest bardzo prosta wystarczy przekopiować przykład i wiadomo jak to obsłużyć. Nie byłbym sobą jakbym nie sprawdził jak to się zachowuje na dłuższym tekście wkońcu chcemy spore artykuły tym przetwarzać. Szybko lorem ipsum na 30 paragrafów, jabłko+r i….i….czekamy…czekamy…komunikat z FF, że skrypt za długo się wykonuje, olewam i po ok. 10 sek. mamy pozielony tekst…Wiadomo rowiązanie to mi nie pasowało, ponieważ pozatym, że ma być to user-friendly to jeszcze powinno sprawnie działać.

Więc można powiedzieć, że cofneliśmy się krok w tył. Chwila zastanowienia i pomysł…a może by tak w PHP przygotować tekst i jakąś prostą funkcją wypluć to na stronę. Szybko w dokumentację które to funkcje będą przydatne i jest! wordwrap i explode.

function multicolumn($str, $before, $after = '</div>', $str_len = 1200,
$separator = "{newCol}"){
    $col = wordwrap($str, $str_len, $separator, false);
    $arr_str = explode($separator,$col);
    foreach ($arr_str as $key=>$value){
        $string_col .= $before.$value.$after;
    }
return $string_col;
}
echo '<div style="width:7000px;">';
echo multicolumn($str, '<div style="display:block; width: 19em; float:left;">');
echo '</div>';

Proste i szybkie rozwiązanie oczywiście to tylko przykład a zastosowanie to kwestia implementacji w swoim kodzie. Najważniejsze parametry to oczywiście string wejściowy ($str) i coś co będzie zaczynało każdy następny blok ($before). Reszta to już kwestia tego co chcemy Funkcja działa bardzo fajnie na tekstach nie sprawdzałem z obrazkami choć sądzę, że się posypie albo napewno nie będzie wyświetlał go jeżeli będzie w miejscu łamania (: jak będę tego potrzebował to się zastanowie nad obsługą zdjęć. Chyba, że ktoś z czytających już posiada takie rozwiązanie albo chociaż pomysł? Napewno przyszłościowo będę swoją stronę zmieniał na “horizontal-layout” i o blogu też pomyślę

Wybrałem phpBB z tego względu, że jest popularne, ma całkiem spore community i przedewszystkim jest darmowe a przy okazji działa. Może ten ostatni argument nie wszystkich przekonuje ale dla mnie jest to wystarczające. Najważniejsze jest to, że cały czas skrypt jest rozwijany i powstają kolejne poprawki. Instalacja polega głównie na przekopiowaniu plików ustawieniu uprawnień i kliknięci kilka razy dalej, dalej…Dorobiłem się własnego templata który można podziwiać na stronie, który w dalszym ciągu staram sie ulepszać i poprawiać.

Jeżeli chodzi o konfigurację to hmm…początkowo trochę wg. mnie panel administracyjny (PA) jest nie intuicyjny, może dlatego, że przyzwyczajony jestem do inego układu i z drugiej strony nigdy wcześniej nie miałem przyjemności administrowania forem internetowym. Ale po kilku godzinach konfiguracji dochodzi się do wprawy.

Ostatnio od użytkowników zaczęły dobiegać do mnie dziwne komunikaty, że co jakiś czas forum “się zawiesza” i po odświeżeniu wszystko jest ok. Zacząłem googlać i wygooglałem, że problem tkwi w za wysokich zabezpieczeniach. Forum posiada natywnie kilka zabezpieczeń typu sprawdzanie IP sesji użytkownika, adresy MX serwerów poczty. U mnie po wyłączeniu sprawdzania adresów IP i DNS na blacklistach problem znikł…Obecnie walczę z zapisywaniem długich postów w których jest dużo znaczników typu BBcode. Forum w dziwny sposób każdego posta parsuje i znaczniki zapisuje w bazie cacheujac je jako znaczniki z id. Podobno to przyśpiesza jego działanie. Jak patrzyłem na procesy bazy danych w trakcie nie udanych zapisów to podejżewam, że problem może tkwić w killowaniu procesów po 60 sekundach. cóż wracam do walki. Chyba, że ktoś z Was spotkał się z takim błędem:

Błąd ogólny
SQL ERROR [ mysqli ]

MySQL server has gone away [2006]

SQL

SELECT bbcode_id, bbcode_tag, bbcode_helpline FROM phpbb_bbcodes
WHERE display_on_posting = 1 ORDER BY bbcode_tag

BACKTRACE

FILE: includes/db/mysqli.php
LINE: 163
CALL: dbal->sql_error()

FILE: includes/functions_display.php
LINE: 858
CALL: dbal_mysqli->sql_query()

FILE: posting.php
LINE: 1335
CALL: display_custom_bbcodes()

var_dump($zmienna);

var_dump(zmiena);

w wyniku otrzymałem string(9) i string(7) czyli niby te same stingi ale jednak inne (: Kilka zapytań do wujka google i mamy odpowiedż! Whitespaces czyli takie niewidoczne znaczki które wkurzają. więc w $zmiennej a dokładniej zrobiłem tak:

strcmp(trim($zmienna), zmienna);

Na szczęście wszystki znaki były małe obeszło się bez porównywania “dużych napisów”.

Jaki jest morał? Zawsze ale to zawsze przed porównaniem jakichkolwiek danych trzeba sprawdzić co to tak naprawdę jest!

Dlaczego? Chyba najwięcej osób obecnie ze znajomych go używa i można powiedzieć, że mi się spodobał. Ale jak to było z moimi początkami? Na samym początku próbowałem zrobić prosty wstęp do tego frameworka z tutorialem ze strony wydawcy…ale cały czas coś nie wychodziło. Może dlatego, że pierwszy raz zetknąłem się z tak rozbudowanym modelem MVC. Dlatego postanowiłem wykorzystać wujka google i poszukać innego tutoriala Trafiłem na napisanego prostym językiem (de facto angielskim) tutoriala, można powiedzieć prosty sposób na napisanie strony www. Polecam tutoriala do Zend Frameworka napisanego przez Andrei Nikolov który pomógł mi wejść w tego frameworka. Dlaczego ten a nie inny?

• prosty język pisania tutoriala
• pod każdą częścią kursu znaleźć można pliki z tym co powinno być zrobione i sprawdzić o czym się zapomniało
• komentarze innych “kursantów” którzy też mieli problemy

Te trzy punkty chyba są naważniejsze. Szczerze to przez tego tutoriala przebrnąłem w dużej części kopiując kod i patrząc na wyniki co się dzieje. Późniejsz przyszlo kilka godzin w konfiguracje i patrzenie co się stanie (bardzo ciekawy czas). Obecnie połączyłem sobie frameworka javascript’owego extjs i robię wcześniej wspomnianą stronę. Napewno na początku nie można się zniechęcać do tego, że coś nie wychodzi bo napewno nie będzie wychodzić. Warto o kontrolerach które się używa poczytać w dokumentacji która wypełniona jest przykładami (bardzo to mi się spodobało) i przedewszystkim szukać, szukać i próbować….powodzenia! O swoich efektach napewno napiszę jak to wyszło i nie omieszkam się pochwalić rezultatem

Kolejny punkt wpisu to przyszłość bloga…Taki teraz trend w sieci więc i czas na mnie napewo codziennie nie będę pisać - powód brak takowego czasu, napewno będzie mniej prywatnych wpisów dlaczego? Sam zauważyłem, że nie potrafię za bardzo pisać o emocjach i bierzących wydarzeniach rodzinnych, może fotoblog zamieni się w takie miejsce w którym będzie więcej takich zdarzeń jeszcze nie wiem. Więc jak będę pisać? Pojawiać się będą wpisy które w jakiś sposób może i będą techniczne a może i nie ale teraz to będzie bardziej blog programisty jak to w opisie jest czyli zacząłem nauką ZF to podam od czego zacząłem, dlaczego itd. czasami wkleje fragment swojego kodu PHP, JS, EXTJS lub gotowe rozwiązanie. Dlaczego? Czasami warto pokazać kod komuś postronnemu i może usłyszeć jakąś opinię czy błędy. Blog ma słyżyć rozwojowi mojemu i jeżeli ktoś dowie się czegoś ciekawego to tym bardziej będę szczęśliwy, że mogłem pomóc.

To chyba wszystko bo jakoś nie mam pomysłów co pisać, jest sylwester więc czas pilnować żonę i obserwować psa czy nie szaleje. Także drodzy czytelnicy aby rok 2009 był lepszy niż ten poprzedni